Herzie installatie decentrale productiesystemen

Een van de dingen die erg onderschat wordt, is de mismatch tussen decentrale productie en het top-down distributiesysteem in ons land. 

Onze netwerken werden ontworpen om top-down (van productie naar verbruiker) stroom te verplaatsen. Deze netten worden steeds meer in beide richtingen gebruikt. Dit is niet zonder gevaar. Kleine afwijkingen in de spanningsfrequentie op de het net kunnen zeer sterke opwarming van kabels en onnodig snelle slijtage van deze netwerken veroorzaken. Ook de transformatiestations kunnen hier niet mee omgaan omdat de infrastructuur om de fouten uit deze verschillende bronnen te herstellen nooit werd voorzien.

Het gewoon ondoordacht installeren van productiebronnen in tegenstelling tot de ontwerpspecificaties van het netwerk kunnen dus heel veel risico's inhouden voor de zekerheid in onze bevoorrading. 

Het aanpassen van onze netwerken kost nog een meervoud van de installatiekost van zonnepanelen en windmolens. Is iedereen er zich van bewust dat we deze kost binnen een tiental jaar ook nog extra moeten gaan verwerken en als consument gaan moeten betalen? 

Het is heel belangrijk om in functie van het huidige netwerk een totaalpakket uit te werken waarmee we met zo weinig mogelijk middelen een zo hoog mogelijke bevoorradingszekerheid kunnen behouden met een zo laag mogelijke footprint. Maar dikwijls brengt deze studie bepaalde dingen aan het licht waardoor we ook in een totaal andere richting moeten denken en handelen.

Hoeveel werd er in België al geïnvesteerd om een beeld te krijgen op deze problematiek? Zolang deze mogelijke problemen niet in kaart zijn gebracht lijkt het mij onverstandig om in het wilde weg decentrale productiesystemen te gaan inplanten, met als mogelijk gevolg dat we binnen 10 jaar nog eens extra 50 miljard moeten gaan investeren in nieuwe netwerken. Dit zou energie helemaal onbetaalbaar maken, zowel voor de particuliere als voor de industriële verbruiker!
 

Reacties

Fre
za 27/08/2016 - 00:15
Deze leunt dicht aan tegen mijn idee voor een futureproof tarievenstructuur. Nu zal dit voor een deel in 2019 al ondervangen worden met het capaciteitstarief. Maar in de toekomst zal men inderdaad meer of minder moeten betalen in functie van hoeveel je het net gebruikt.
Dirk Smets
zo 28/08/2016 - 14:25
Het probleem stelt zich in die mate dat je het niet kan verhelpen door andere soorten van verrekeningen in te voegen. Het is een structureel technisch probleem dat voortkomt uit de ontwerp van de installaties van 1960 tot zelfs nog op heden. Door mensen meer of minder te laten betalen bij gebruik van het net gaat het de schade aan de bestaande installaties niet verkleinen. Als men zo door gaat, dan hebben we binnen een 10 tal jaar geen bedrijfszekerheid meer van onze energievoorziening, omdat alle transformatie stations en alle ondergrondse en bovengrondse bekabeling zal aangetast zijn door het verkeerd gebruik ervan t.o.v. het ontwerp waar ze destijds op zijn ontwikkeld en geplaatst. Men zou dus nu al moeten beginnen met stroom productie binnen een bepaalde kring te houden en te benutten, zodat ze alvast niet meer verhuizen via de transfer stations naar andere zone's. Alleen gaat dit alleen al zoveel kosten aan extra investeringen (batterij systemen) en aan beperkingen in installatie capaciteit dat dit op zich een onbetaalbaar gegeven wordt. Naast elk model zal men toch steeds een complete risico analyse moeten maken, met daarbij een kosten plaatje op een termijn van 25 jaar. Deze kost zou zonder subsidiëring lager moeten zijn dan de kost van energie en haar distributie in een traditioneel top down systeem. Zo niet is het model onbetaalbaar en gaan we de last dewelke de bedrijven nu dragen op de veel te hoge arbeidskosten verleggen naar veel te hoge energiekosten. Binnen dit geheel van ideeën is het dus zeker noodzakelijk om energie ook betaalbaar te houden... wetende dat we nu al ver over de grens van betaalbaarheid zijn gestegen. We moeten zoeken naar oplossingen die niet alleen de energie milieuvriendelijker maakt, maar ook nog eest sterk goedkoper. Hierin telt dan niet alleen de productiekost van de energie maar ook alle distributie kosten en alle investeringen, afgeschreven op een realistische termijn, met inbegrip van alle onderhoudskosten in diezelfde afschrijvingstermijn. Volgens mij gaan we in Vlaanderen op dit moment compleet de mist in op gebied van verschillende van die parameters, blind starend op een fictief berekend getal betreffende vervuiling en CO² footprint. Keuzes die nu worden gemaakt zullen de volgende 30 a 40j moeten betaald worden. Oppassen dus dat deze nieuwe energieproblematiek geen tweede pensioendossier wordt!

Voeg een nieuwe reactie toe